روایتی از گرفتارشدن یک درمانگر اعتیاد به کرونا

به گزارش وبلاگ آرم 99، ویروس کرونا نه فقیر و غنی، نه زن و مرد و نه حتی جوان و پیر می شناسد؛ حدود 200 روز از ورود و بروزش در دنیا می گذرد و هر روز هم بیشتر از قبل شگفت زده مان می نماید، در این جهت، اما پزشکان و درمانگران سلامت در خط مقدم جبهه مبارزه با کرونا از جان خود چشم پوشیدند تا از جان ما محافظت نمایند.

روایتی از گرفتارشدن یک درمانگر اعتیاد به کرونا

به گزارش ایسنا، 6 ماه از شیوع ویروسی به نام کرونا در جهان می گذرد؛ 6 ماهی که بسیاری از مردم را در بستر بیماری قرار داد و جان دست کم 20 هزار نفر را گرفت. در این مدت اما، سوداگران مرگ بیکار ننشستند و با ایجاد این شایعات که معتادان کرونا نمی گیرند یا مصرف بعضی از مواد کرونا را درمان می نماید اقدام به سودجویی و تبلیغات گسترده تر خود برای فروش مواد مخدر کردند تا افراد بیشتری را در چرخه سیاه اعتیاد بیاندازند.

در دوران کرونا علاوه بر پرستاران و پزشکان، نمی توان زحمات درمانگران اعتیاد را نادیده گرفت؛ همان نجات گران زندگی که برای درمان ضعیف ترین قشر جامعه کوشش کردند تا غبار اعتیاد را از زندگی معتادان پاک نمایند؛ درمانگران اعتیادی بودند که در دوران کرونا در بستر بیماری افتادند و بعضی هم در این جهت به شهادت رسیدند، به طوریکه براساس آمار های جمع آوری شده و به گفته دکتر جلالی- روابط عمومی انجمن درمانگران اعتیاد استان تهران، تا به امروز 150 درمانگر اعتیاد، به کرونا مبتلا شدند که از این تعداد 10 نفرشان جان خود را از دست دادند.

دکتر محمدحسین صاحب یاری یکی از نجاتگران زندگی است که در دوران شیوع کرونا، برای درمان ضعیف ترین قشر جامعه دست از کار نکشید و علی رغم مخالفت های خانواده اش برای درمان بیماران در دوران کرونا، به مردم خدمت گذاری کرد. درنهایت خودش به بیماری کرونا مبتلا شد و چند روزی در بستر بیماری افتاد.

او در سال 1350 در تهران به جهان آمد و به دلیل علاقه ای که به رشته پزشکی داشت، با یاری خانواده و حمایت های پدرش در رشته پزشکی عمومی تحصیل کرد، پس از اتمام دوره پزشکی عمومی در دانشگاه، به خوزستان سفر کرد و به مدت هشت سال خدمت گذار مردم خوزستان بود؛ که سه سال آن پزشک خانواده و سسپس به پیشنهاد شبکه بهداشت، به مدت پنج سال ریاست یکی از بیمارستان های شوشتر را برعهده گرفت.

پس از آن به تهران آمد و تصمیم گرفت که برای درمان بیماران معتاد کشورش کوشش کند و جهت طبابت خود را به این سمت تغییر می دهد؛ می گوید: پس از فارغ التحصیلی در رشته پزشکی عمومی و بعد از چند سال زندگی در خوزستان و خدمت گذاری به مردم خوزستان، تصمیم گرفتم در دوره های آموزشی درمان اعتیاد شرکت کنم و به عنوان درمانگر اعتیاد فعالیت خود را ادامه دهم؛ هربار که پیروز به ترک یک بیمار می شدم و خوشحالی خانواده بیمار را می دیدم، این خوشحالی بر روی خودم هم تاثیر می گذاشت، زیرا توانسته بودم یک نفر را در اجتماع از چرخه اعتیاد خارج کنم و همین هم باعث شد که در این جهت بمانم و آن را ادامه دهم.

صحبت هایش را با ابراز نگرانی نسبت به بعضی از معتادان جامعه که در چرخه معیوب اعتیاد گیر می نمایند، ادامه می دهد: البته از طرفی هم هستند بیمارانی که وقت می گذاری و پیگیر درمانشان می شوی و می بینی بعد از چندین ماه دوره درمان که بیمار درحال پاک شدن است، متاسفانه دچار لغزش شده و دیگر از او خبری نیست و به مرکز درمانی مراجعه نمی نماید که این مسئله واقعا باعث فشار روحی زیادی می گردد.

در واقع درمانگری اعتیاد نسبت به درمان بیماران عادی سختی کاری کمتری دارد؛ اما از نظر روحی و روانی فشار کار بالاتری دارد، به ویژه درمانگرانی که برای معتادان دلسوزی و پیگیری دارند؛ من همواره سعی کردم برای بیمارانم مثل یک برادر دلسوز باشم و آن ها را از سر خود باز نکنم و همین موضوع باعث می گردد که برای درمان مریض حوصله به خرج دهم.

این درمانگر اعتیاد صحبت هایش را اینطور تکمیل می نماید: در این جهت با قشری سر و کار داریم که بیشترشان جزو ضعیف ترین اقشار جامعه هستند و بسیاری از آن ها به دلیل همین سختی هاست که نمی توانند تحمل نمایند و دچار آلودگی های محیطی می شوند. از طرفی دیگر خانواده های آنان نیز به دلیل اعتیاد عضوی از خانواده شان بسیار مستاصل می شوند و اینگونه تصور می نمایند که فرزندشان دیگر از دست رفته است و حتی اگر به آن ها بگوئیم فرزندتان سرطان گرفته شاید از اینکه فرزندشان معتاد باشد کمتر ناراحت شوند.

بوده اند والدینی که موادی در جیب فرزندشان پیدا نموده اند و به علت انکار شدیدفرزندشان از ما می خواهند از فرزندشان آزمایش بگیریم، البته بیشتر این فرزندان در غیاب والدین شان می گویند که مواد مصرف می نمایند، اما در آن موقع این ما هستیم که باید با والدین آن ها موضوع را در میان بگذاریم و نمی توان آن را کتمان کرد.

وی در ادامه صحبت هایش به روز هایی اشاره می نماید که ویروس کرونا در کشور شیوع پیدا کرد و با وجود مخالفت های خانواده اش با کار کردن در آن دوران، همچنان به فعالیت خود ادامه داد و دست از درمان بیماران نکشید، می گوید: در این شرایط سعی کردم پروتکل های بهداشتی را رعایت کنم و بعضی از جلسات و خدمات غیرضروری فعلا ارائه نگردد. در ابتدای شیوع ویروس کرونا یکی از پرستاران و نیز یکی از روانشناسان مرکز درمان اعتیاد مبتلا به کرونا شدند و سعی کردیم که بهداشت خود را رعایت کنیم و باتوجه به معلومات پزشکی خود و اطلاعاتی که متخصصان اعلام نموده بودند هرچند که امکان تلفات در سنین بالا وجود دارد، چندان ترسی از آن نداشتم.

باوجود این گفته ها اما، اواخر خردادماه بود که این درمانگر اعتیاد دچار سردرد و دل درد می گردد و به مرور سایر علائم کرونا را پیدا می نماید و به مدت دو هفته در بستر بیماری می افتد، می گوید: هیچگاه فکر نمی کردم که کرونا اول با سردرد آغاز بگردد، حتی تصورم این بود که با توجه به اینکه حدود 20 سال است که سرما هم نخورده ام اگر هم به این بیماری مبتلا شوم جزء افرادی باشم که به صورت بی علامت دوره بیماری را طی کنم، اما به مرور که دچار تب و لرز شدم.

تصمیم گرفتم تست pcr بدهم که جواب آزمایش منفی بود، اما به مرور سرفه هایم هم آغاز شد و سی تی اسکن ریه ام نشان از درگیر شدن ریه هایم می داد و احتیاج بود که در بیمارستان بستری شوم، اما باتوجه به اینکه شرایط آنقدر حاد نبود و خودم هم پزشک بودم در نهایت در خانه قرنطینه شدم که البته در این مدت اعضای خانواده نیز به این ویروس مبتلا شدند.

این درمانگر اعتیاد می گوید: بیماری کرونا عوارض جانبی زیادی هم دارد که یکی از آن ها تنگی نفس، ضعف مفرط و افسردگی بود، من همواره فرد با روحیه ای هستم و از هیچ سختی فرار نمی کردم، اما با این بیماری مقداری دچار افسردگی شدم. با این بیماری انواع و اقسام عوارض بیماری را تجربه کردم که اصلا قبلا فکرش را هم نمی کردم.

وی همچنین درباره فعالیت خود در دوران کرونا شرح می دهد: باتوجه به نوع کارمان، نمی توان بیماران معتاد را رها کرد، زیرا دارو های درمان اعتیاد دارو هایی هستند که اگر یک ساعت زمان مصرف آن عقب بیفتد، بیمار دچار درد های شدید جسمی می گردد و وجدان و تعهد پزشکیمان قبول نمی کرد که بخواهیم در دوران کرونا از کار دست بکشیم و سعی داشتم در این شرایط خدمت دهی ام به بیماران کم نگردد.

دکتر صاحب یاری ادامه می دهد: خدا را شکر چند هفته ای است که شرایط جسمانی ام بهتر است و به سر کار بازگشته ام.

وی در ادامه درباره شایعاتی مبنی بر اینکه معتادان کرونا نمی گیرند یا مصرف مواد مخدر در درمان کرونا موثر است، بیان می نماید: این شایعات از نظر علمی رد شده است و از آنجایی که معتادان از قشر ضعیف جامعه هستند و سیستم ایمنی ضعیفی دارند به این بیماری مبتلا می شوند، اما چندان نمودی در جامعه پیدا نمی نماید.

منبع: فرارو

به "روایتی از گرفتارشدن یک درمانگر اعتیاد به کرونا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "روایتی از گرفتارشدن یک درمانگر اعتیاد به کرونا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید